Jednorazowa amortyzacja środków trwałych pozwala zaliczyć pełną wartość początkową środka trwałego w kosztach uzyskania przychodów, bez rozliczenia ich w czasie.
Istnieją trzy warianty jednorazowej amortyzacji:
– środek trwały jest niskiej wartości (limit wynosi 10 tysięcy netto dla podatników VAT lub 10 tysięcy brutto dla podatników zwolnionych z VAT)
– amortyzacja fabrycznie nowych środków trwałych ( limit wynosi 100 tysięcy netto dla podatników VAT lub 100 tysięcy brutto dla podatników zwolnionych z VAT)
– skorzystanie z amortyzacji w ramach pomocy de minimis
1. W przypadku środków trwałych o niskiej wartości można go wprowadzić do ewidencji środków trwałych i dokonać jego jednorazowej amortyzacji, można również rozliczyć go według właściwej dla środka trwałego stawki amortyzacyjnej. Istnieje także możliwość jednorazowego ujęcia w kosztach składnika majątku w momencie przyjęcia go do używania.
2. Amortyzacja fabrycznie nowych środków trwałych dotyczy środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 oraz 8 Klasyfikacji Środków Trwałych. Wyłączone z takiej możliwości są środki transportu, w tym samochody osobowe, oraz nieruchomości. Za fabrycznie nowy środek trwały należy rozumieć taki sprzęt który nigdy wcześniej nie był używany przez podatnika który go kupił, ani przez innego przedsiębiorcę.
3. Amortyzacja w ramach pomocy de minimis jest przewidziana dla małych podatników, tj. dla takich podatników, których przychód ze sprzedaży w poprzednim roku podatkowym nie przekroczył 2 milionów euro, w przeliczeniu na polski złoty. Amortyzacji takiej można dokonać w sytuacji nabycia środków trwałych zaliczanych do grup 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych (oprócz samochodów osobowych). Limit roczny w tym przypadku wynosi 50 tysięcy euro. Korzystający z amortyzacji na podstawie pomocy de minimis powinien zgłosić się do urzędu skarbowego z wnioskiem że ją zastosował, oraz w jakiej kwocie.